Szukaj na tym blogu

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dieta bzm/bzg/bzc. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą dieta bzm/bzg/bzc. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 2 marca 2015

Gofry bezglutenowe

Postanowiłam wypróbować kolejny przepis z książki Mama alergika gotuje, którą pokazywałam jakiś czas temu.   
Zaczęłam od przygotowania "mleka" jaglanego. 

Ale jak już zrobiłam to mleko, to przeczytałam dokładanie przepis i stwierdziłam, że jak zwykle nie mam połowy składników.

Mimo to wciąż miałam ochotę na gofry, szczególnie, że powiedziałam rodzince o moich gofrowych planach i nie było zmiłuj się.

Postanowiłam użyć przepisu wiszącego od lat na lodówce, tyle, że mąkę pszenną zastąpić mąkami bezglutenowymi i użyć zrobionego "mleka" jaglanego. A co tam, raz się żyje, jak by nie wyszło, to trudno. 



Składniki: 
* 1/2 kg mąki - dałam pół na pół Bread-Mix firmy Schar oraz mąkę jaglaną
* 2 jajka
* 1/3 szklanki oleju dobrej jakości - można też dodać rozpuszczoną margarynę lub masło
* 3 łyżki stewii z inuliną lub 1/3 szklanki cukru
* 2 szklanki wody - u mnie szklanka "mleka" jaglanego * i woda
* 2 łyżeczki proszku do pieczenia bezglutenowego
* szczypta soli
 * pół szklanki ziaren słonecznika


poniedziałek, 23 lutego 2015

Ciasto z kaszy jaglanej i jabłek

Julek ostatnio zupełnie nie ma apetytu. W końcu chorowanie to nie łatwa sprawa. 
Żeby dziecko całkiem mi nie opadło z sił, postanowiłam przygotować zdrowy deser i upiec ciasto z kaszy jaglanej i jabłek. Jest to ciasto bezmleczne i bezglutenowe, a w wersji z ksylitolem będzie również bezcukrowe - idealne w diecie Julka.


wtorek, 4 listopada 2014

Po złości - tort mięsno-naleśnikowy bezglutenowy i bezmleczny

Myślałam, że nie dam rady dzisiaj przejechać tych założonych 10 km.

Od początku wiedziałam, że nie pojadę w pole za miasto, chociaż to rzut beretem ode mnie. W niedzielę zjechałam z szosy/chodnika tylko na kilkanaście minut, a myślałam, że rzucę rower w krzaki i wrócę do domu na piechotę.

Jednak dzisiaj tylko po ścieżkach rowerowych i też porażka. Po 5 km miałam już zamiar wracać do domu.I nic nie pomogła piękna słoneczna pogoda, ani to że byłam w bojowym nastroju.

A może właśnie dlatego, że byłam w złym humorze. Kiedy robię coś po złości, to wszystko mnie złości. A to siodełko za twarde, a to przerzutki nie tak działają, a to wiatr mi w twarz wieje, a słońce w oczy świeci.

Mam tak samo przy robieniu porządków. Kiedy muszę latać ze szmatą (raczej mopem) lub odkurzaczem, to od razu przypominają mi się wszystkie przykre sytuacje 3 dekady wstecz. Na co dzień mam kłopoty z pamięcią, a tu od razu mi się przypomina, że w 7 klasie koleżanka Marta nie chciała ze mną siedzieć w jednej ławce, że teściowa 20 lat temu wygłosiła jakąś kąśliwą uwagę pod moim adresem, że w pracy …., że … i oczywiście najbardziej mnie wtedy złości, że mój problem się nie rozwiązuje, a ja bym mogła spożytkować czas na coś innego – druty, książka, a do tego to oczywiście rodzinka zaraz przyjdzie i znaku po porządku nie będzie.

Po złości to najlepiej krzyczenie i obwinianie innych mi wychodzi. I kiedy wczoraj weszłam w spór słowny z moim mężem, usłyszałam za plecami płacz córki „To wszystko moja wina”. Ale przecież to nie wina dziecka, to wina życia. Bo przecież to ONO mnie wypróbowuje, rzuca mi kłody pod nogi i sprawdza jak długo będę jeszcze je kochać. To ono zsyła na mnie i na moją rodzinę choroby i inne plagi dnia codziennego, jak przypalony garnek, czy zablokowane konto.

Hm, chyba jednak to ja jestem temu winna, mój brak zapobiegliwość, roztropności, postawa – jakoś to będzie. Oczywiście nie czuję jakobym ponosiła winę za chorobę syna, ale jednak za wszystko inne i owszem. Bo gdybym wiedziała co wiem teraz to bym …

I kiedy tak myślałam o swoich zmorach przejechałam kolejne 5 km. Wróciłam umęczona do domu, ale też z iskierką nadziei, że uda mi się pokonać swoje problemy i słabości jeśli będę walczyć, tak jak dzisiaj walczyłam z ociężałymi nogami i bolącym zadkiem.

A jak człowiek wraca zmęczony wysiłkiem fizycznym to najchętniej zjadłby konia z kopytami albo co najmniej kawał pysznego słodziutkiego tortu. 






Wróć, przecież właśnie rzucam cukier. Skoro tak, to proponuję
 tort mięsno-naleśnikowy bezmleczny i bezglutenowy.


Naleśniki bezmleczne i bezglutenowe


    * 1 duże jajko (albo 2 mniejsze)
    * 2 szklanki wody
    * ½ szklanki mąki z tapioki
    * 1 i ½ szklanki mąki gryczanej
    * szczypta soli
    * łyżeczka/ łyżka roztopionego oleju kokosowego lub masła klarowanego

Zawsze zaczynam od ubicia jajek i dodania 1i ½ szklanki wody, potem stopniowo dodaję mąki, sól i tłuszcz i ewentualnie dolewam jeszcze wodę. Ciasto musi być rzadkie. A ciasto z mąki gryczanej musi postać jeszcze z pół godziny zanim zaczniemy smażyć.

W tym czasie przygotowujemy sos mięsny



    *1 utarta marchewka
    *1 utarta pietruszka
    *1 pokrojona cebula
    * ½ kg mięsa mielonego
    * przecier pomidorowy w kartoniku
    * przyprawy: sól, pieprz, czosnek - ew. zioła włoskie jeśli lubimy.



Podsmażam warzywa na tłuszczu, dodaję mięso. Kiedy będzie podsmażone dolewam wody, tak żeby wody przykrył mięso, dodaję przyprawy – sól, pieprz, czosnek. Duszę, aż będzie mało wody, dodaję przecier i jeszcze duszę kilkanaście minut. Taki sam sos robię do makronu.



Kiedy sos pyrka na ogniu smażę naleśniki.



Do wykonania tortu potrzebne jest jeszcze okrągłe naczynie żaroodporne z pokrywką lub tortownica (którą też trzeba czymś przykryć – choćby folią aluminiową) , którą należy wysmarować tłuszczem. Układam naleśnik, smaruję łyżką sosu mięsnego, przykrywam następnym naleśnikiem, czynność powtarzam do wyczerpania składników, przykrywam na wierzchu naleśnikiem, na który kładę kilka wiórków masła lub 2-3 łyżki przecieru pomidorowego.



Ponieważ nasza dieta jest dietą nie tylko bezglutenową ale też bezmleczną to przykrywam tort pokrywką, żeby naleśnik z wierzchu nie wysechł, ale gdy ktoś je wszystko to może zrobić sos beszamelowy i takim sosem polać potrawę z wierzchu.

Jeśli ktoś jest otwarty na nowe smaki i chciałby wypróbować przepis, a nie ma pod ręką mąki gryczanej (ostatnio jest ona już dostępna nie tylko w sklepach ze zdrową żywnością) to może w młynku do kawy zemleć kaszę gryczaną (najlepiej nie paloną), zaś tapiokę można zastąpić mąką ziemniaczaną.


Takie mi peciu meciu na zdjęciu wyszło, smakowało lepiej niż wygląda. Zdecydowanie fotografowanie żywności jest trudniejsze niż fotografowanie dzianiny :-(

niedziela, 21 września 2014

Bezglutenowe racuchy z jabłkami (paleo)

Ostatnio naszła mnie wielka ochota na racuchy z jabłkami.  Oczywiście musiały być bezmleczne i bezglutenowe. Najlepiej w stylu paleo.
Robiłam pierwszy raz i taki eksperyment mi się udał. Jak ostygły, były nawet smaczniejsze.


Składniki:

* 2 jajka;
* 2/3 szklanki mąki migdałowej;
* 1/3 szklanki mąki z nasion dyni;
* 1/4 szklanki mąki z tapioki;
* 2 łyżeczki bezglutenowego proszku do pieczenia;
* szklanka, może trochę więcej wody kokosowej*;
* 2 jabłka starte;
* 1/2 łyżeczki stewii;

* olej kokosowy do smażenia

Wykonanie:

Ubić 2 jajka, dodać wodę kokosową (najpierw 1 szklankę)  dodać stopniowo mąkę przesianą i wymieszaną z proszkiem  do pieczenia, ubijać, dodać starte jabłka i stewię. Wymieszać. Używam do miksowania kielicha od blendera - takiego w którym robi się koktajle. 
Pozostawić na 10 minut. Smażyć z obu stron na rozgrzanym oleju.

Wodę kokosową czy też mleczko kokosowe robię sama z wiórków kokosowych. 1 opakowanie wiórków 100 gram zalewam szklanką wrzącej wody i pozostawiam na godzinę. Potem miksuję w blenderze kilka razy. Przecedzam przez sitko. Wychodzi gęste mleczko. To wykorzystuję do sosów lub zabielania zupy. Takie wiórki jeszcze da się wykorzystać, więc zalewam jeszcze 2 szklankami wody (gorącej), zostawiam na jakiś czas i potem znowu miksuję blenderem i odcedzam. Z tego powstaje woda kokosowa, której użyłam właśnie do racuchów. 


Mam nadzieję, że podoba się Wam moja propozycja.


piątek, 14 marca 2014

Paleo krok po kroku

Jakiś czas temu w poście Dlaczego tak trudno schudnąć? pisałam o zasadach tej diety, polegających głównie na żywieniu się tak jakby nie istniał przemysł spożywczy, jakby nie istniały zboża, mleko i jego przetwory i cukier. 

Nie jest to jednak łatwe, gdyż od urodzenia w większości jesteśmy uzależnieni od tego przemysłu i często nie wyobrażamy sobie życia bez wszelkich ułatwień typu sos w proszku, przyprawy wieloskładnikowe, a przede wszystkim chleb, ciasteczka, śmietana, jogurt czy też majonez. 

Bardzo przepraszam, jeśli kogoś wpędziłam tamtym artykułem w czarną rozpacz, że one nie potrafią tak ze wszystkiego zrezygnować od razu.

Nie napisałam o 3 fazach przechodzenia na tą dietę.
Faza 1:  3 posiłki otwarte (czyli jemy co chcemy) w tygodniu
Faza 2:  2 posiłki otwarte w tygodniu
i Faza 3:  1 posiłek otwarty w tygodniu i na tej fazie dopiero zaczyna się utrata wagi. 

To jak długo mają trwać faza 1 i 2 zależy od nas i od naszych celów, czy chodzi nam o odchudzanie, czy o zdrowe życie. 

Nie wspomniałam poprzednio o tych fazach, bo sama jakoś o nich nie pamiętałam, a do tego ja przechodziłam na tę dietą zupełnie inaczej i po części nieświadomie i zajęło mi to dużo czasu.



Można powiedzieć, że byłam zmuszona do przejścia na tą dietę.

Po pierwsze, odstawiłam nabiał już jakiś czas temu. Nigdy nie lubiłam mleka, w dzieciństwie zupa mleczna to była najgorsza kara, twarożek na kolacje to ohyda. Odetchnęłam dopiero trochę, gdy na rynku pojawiły się jogurty. Były nawet smaczne i jeszcze żółty ser jadłam i śmietanę. Jednak kiedy okazało się, że Julek nie może jeść mleka i jego przetworów, śmietana przestała się pojawiać na naszym stole ani do zupy, ani jako sos do sałatki. 
Kiedy byłam w ciąży z Judytą odrzucał mnie zapach mięsa i wtedy jadłam sporo jogurtów i żółtego sera. Po pewnym czasie zaczął mnie swędzieć brzuch, nie umiała sobie poradzić z tym swędzeniem i drapaniem (do tej pory mam ślady na brzuchu), poleciałam wystraszona do lekarza, że to objawy rzucawki, a pani doktor po prostu kazała mi odstawić nabiał, bo ewidentnie to była reakcja alergiczna. Po ciąży jeszcze długo nie jadłam nawet jogurtów (tylko niestety wciąż jadłam słodycze) i a próby wprowadzenia jogurtów do diety powodowały wzdęcie brzucha. Leciałam wtedy do sklepu kupowałam Activię, a tu paradoks, brzuch jeszcze bardziej wzdęty.  Ostatni raz jadłam jogurt jakieś 4 lata temu na diecie dukana. Od tamtej pory rzadko dokuczają mi wzdęcia.
Romans z kawą z mlekiem przypłaciłam długim nieżytem żołądka, gdy w grudniu byłam już na Paleo, ale kawa przestała mi smakować, a jak tu żyć bez kawy?  Po tamtym epizodzie prawię nie piję kawy. 

Tak więc dość długo zajęło mi odstawianie mleka, ponieważ nie było to działanie świadome. Bo wciąż tak naprawdę nie wiem na co jestem uczulona, takie mam lajtowe podejście do spraw własnego zdrowia.

Jako leniwa matka od dawna gotuję jeden obiad dla całej rodziny włączając w to Julka będącego na diecie od urodzenia. I dlatego już dość dawno nie było u nas na stole pszenicznego makaronu, lazanie robiłam z ziemniaków i bakłażana zamiast płatów makaronu.  Nie smażyłam prawie nigdy naleśników, nie piekłam ciast, żeby nie drażnić Julka. Próbowałam chleby i ciasta z innych mąk bezglutenowych - takich specjalnie przygotowanych dla alergików, ale one tylko zaostrzały objawy AZS u Julka, więc dałam sobie spokój.   Dodatkami do obiadów był makaron ryżowy, kukurydziany, ryż, kasze bezglutenowe, ziemniaki.  Cały czas gotuję to dla pozostałych domowników. Szczerze muszę przyznać, że nie lubię większości z tych produktów, dlatego rozstałam się z nimi bez żalu już w listopadzie. 

Cały czas jednak problemem był chleb i słodycze ze sklepu.  Nie wiem jak to działa, ale kiedy jem chleb, mam dużą ochotę na słodycze. Kiedy nie jem chleba, słodycze mogą nie istnieć. Tak więc w listopadzie i grudniu radziłam sobie bez chleba, w styczniu i lutym zdarzało mi się wcinać ulubione grzanki, kiedy nie było nic innego do jedzenia w domu.  Teraz jestem wolna od chleba i dzięki temu jestem prawie wolna od słodyczy. O moich sposobach na zachcianki słodyczowe pisałam TUTAJ . A wkrótce zamierzam napisać o tym czym zastępować cukier i jak sobie radzić, gdy ma się ochotę na kromkę chleba. 

Żeby nie pozostawiać artykułu bez zdjęcia podzielę się z wami przepisem na mój dzisiejszy obiad.


Marchewki w glazurze:
Składniki:
*1/2 kg marchewek 
* łyżka tłuszczu
* sól, suszony tymianek
* 2 łyżki miodu, w moim przypadku pół łyżeczki ksylitolu

Wykonanie:

1. Nagrzewamy piekarnik do 200 stopni C
2. Marchew obieramy, myjemy, przekrajemy wzdłuż.  Wrzucamy do naczynia żaroodpornego. Polewamy tłuszczem, solimy i dodajemy trochę roztartego w palcach tymianku. Mieszamy.
3.  Po 20 minutach dodajemy miód lub ksylitol, mieszamy i pieczemy jeszcze 10 -15 minut. Moje były lekko twarde.

Ryba pieczona w folii z jarzynowym sosem

Składniki:
* płat świeżej ryby
* sól i pieprz
* sok z cytryny
* suszony koperek
* cebula
* 1 marchewka i 1 pietruszka
* masło klarowane
* pieprz cytrynowy

Wykonanie:
1. Rybę myjemy, osuszamy ręcznikiem papierowym, skrapiamy sokiem z cytryny, posypujemy solą, pieprzem, koperkiem i zostawiamy na co najmniej godzinę.
2.  Błyszczącą stronę folii aluminiowej smarujemy miękkim masłem. Układamy na tym cienką warstwę marchewki i pietruszki pokrojonej w wiórki, przykrywamy rybą, na rybę znowu kładziemy wiórki marchewki i pietruszki. Dookoła układamy pokrojona w ósemki cebulę i ew. większe kawałki marchewki i pietruszki. Przykrywamy drugim arkuszem folii aluminiowej (też posmarowanej masłem).  Folię szczelnie łączymy ze sobą.
3. Wstawiamy do nagrzanego piekarnika i pieczemy ok. 1/2 godziny. Po tym czasie odkrywamy wierzchnią warstwę folii i pieczemy przez jakiś czas w zależności czy lubimy bardziej wypieczoną rybę czy wolimy mięciutką.
4. Wyjmujemy rybę. Zostawiamy na chwilę by odpoczęła i zajmujemy się sosem.
5. Warzywa, które piekły się z rybą przekładamy do rondelka, dolewamy trochę gotującej się wody, dodajemy sól i pieprz cytrynowy do smaku i wszystko miksujemy blenderem. 


piątek, 7 marca 2014

Jak radzić sobie z ochotą na coś słodkiego.

Dieta to dla wielbiciela słodyczy nie lada próba.

Szczególnie na początku, nie raz i nie dwa nachodzi ochota na zjedzenie ulubionej czekoladki, ciasteczka czy wypicie kawki z bitą śmietaną. 
Najważniejsze to po prostu nie kupować zakazanych produktów. Dzieciom też nic się nie stanie, jeśli nie kupimy Kinderków, paluszków czy czipsów. 

Moich 5 sposobów na radzenie sobie z ochota na słodycze:

1. Daj słodkiego buziaka bliskiej osobie.


2. Zajmij ręce czymś pozytywnym - najlepiej drutami


3. Zjedz garść suszonych owoców lub orzechów, migdałów. Pamiętaj, że orzeszki ziemne to tak naprawdę nie są orzechy i są w tej diecie zakazane. 



4. Zjedz kostkę lub dwie gorzkiej czekolady, ale takiej która ma co najmniej 70% kakao, a najlepiej takiej 99% kakao. Polecam oczywiście czekoladę Lindt. Jest droga, ale mi wystarcza kostka lub 2, a wcześniej przy czekoladzie mlecznej potrafiłam zjeść całą tabliczkę.


5. I na koniec pyszny, łatwy deser, dobry nie tylko na gdy chcemy coś słodkiego, ale również, gdy boli nas brzuszek.




Dzisiaj polecam w wersji z mikrofalówki.

Składniki:

* jabłko
* cynamon

Wykonanie:

Myjemy jabłko, kroimy na pół, oczyszczamy z gniazda nasiennego i kroimy na ósemki lub jeszcze cieńsze kawałki. Na talerzyk wysypujemy trochę cynamonu i każdy kawałek jabłka obtaczamy w cynamonie (nie za dużo, bo będzie gorzkie). Podgrzewamy w mikrofalówce, aż jabłka puszczą sok. W zależności od wielkości jabłka zajmuje to od 2 do 5 minut. 
Czasami takie jabłuszka zjadam na śniadanie lub kolacje. 

A wy jakie macie sposoby na słodycze?

wtorek, 4 marca 2014

Kulki mięsne z awokado i sosem tzatziki w wersji Paleo

Dzisiejsze danie robiłam po raz pierwszy. Musiałam coś zrobić z awokado zalegającym w lodówce.



Pulpeciki wszyły soczyste i teraz już zawsze będę robiła je w ten sposób, nawet jeśli nie będę dodawała awokado. 

Przepis znaleziony w sieci na stronach anglojęzycznych, ale jak zwykle zrobiłam to i owo po swojemu, głównie dlatego, że nie miałam wszystkich proponowanych przypraw i oczywiście robiłam z większej porcji mięsa.

Do przygotowania bardzo przyda się malakser, ale jeśli sami mielimy mięso to można boczek i cebulę zemleć razem z mięsem.

Sos tzatziki w wersji Paleo

Składniki: 

* mleko kokosowe (1/2 puszki)
* długi ogórek zielony
* czosnek - może być granulowany
* pół cytryny
* świeży koperek (ja zapomniałam)
* sól i pieprz

Wykonanie:

1.  Ogórek umyć, obrać i zetrzeć na tarce. Wycisnąć sok z cytryny. Posiekać koperek.
2. Wszystkie składniki wymieszać razem i wstawić do lodówki. 

Sos się przegryzie, a my zabieramy się za robienie kulek mięsnych z awokado.

Kulki mięsne z awokado

Składniki:

* 1/2 kg mięsa mielonego (dowolnego - u mnie wieprzowina)
* jajko 
* 10 dkg wędzonego boczku
* cebula
* ząbek czosnku
* kawałek imbiru startego na tarce
* pęczek natki pietruszki
* woda
* sól, pieprz
* jeśli lubimy pikantne smaki troszkę papryczki chilli

1. Boczek kroimy w paski. Wrzucamy do malaksera razem cebulą, czosnkiem, startym imbirem i natką pietruszki. 

2. Do mielonego mięsa wrzucamy boczek z malaksera, dodajemy jajko i trochę wody. Mieszamy, aby osiągnąć jednolitą masę. Dodatek wody sprawi, że mięso nie będzie bardzo zbite. Oczywiście nie przesadzamy z ilością wody, żeby nie zrobiła się paciaja. 

3. Awokado myjemy, obieramy i kroimy w kostkę ok. 1cm.

4.  Przygotowujemy niedużą miskę z letnią wodą. W tej misce będziemy zamaczać ręce przed formowaniem każdego pulpecika. Pulpeciki mają mieć wielkość orzecha włoskiego.

5. Wkładamy do środka każdego pulpeta kawałek awokado, starannie sklejamy pulpecik, żeby nie rozpadł się na patelni. 

6. Rozgrzewamy tłuszcz - olej kokosowy, smalec lub masło klarowane i smażymy pulpeciki z każdej strony przez 5-6 minut, aż będą dobrze zrumienione.

7. Podajemy z sosem tzatziki.



Oczywiście do smaku mleka kokosowego trzeba się przyzwyczaić.  Nie będę oszukiwać, że ten sos smakuje tak samo jak z jogurtem, ale myślę, że to tylko kwestia przyzwyczajenia. Julek jeszcze nie dawno nie chciał próbować mleka kokosowego, sam zapach mu przeszkadzał, teraz taki sos je aż mu uszy się trzęsą.

Mam nadzieję, że i wy dacie mu szansę.
Życzę smacznego.

niedziela, 2 marca 2014

Placki bananowe Paleo

W niedziele na pewno należy się nam coś słodkiego od życia.
Czemu więc po mimo diety nie zjeść słodziutkich placuszków?



Są łatwe do zrobienia, tyle, że smaży się je dość długo, i nie wymagają zbyt wielu składników.

Robiłam w dwóch wersjach - jedna jest bardziej pożywna, a druga bardziej bananowa.

Składniki:
* 2 dojrzałe banany - dobrze rozgniecione widelcem
* 2 jajka (lub 4 w wersji pożywnej)
* 2 łyżki mąki kokosowej (lub 4 w wersji pożywnej)
* miód (wg przepisu było 2 łyżki, ale u mnie nie cała łyżka nawet w wersji pożywnej, inaczej wychodzą przesłodzone)
* olej kokosowy do smażenia

Wszystkie składniki (oprócz oleju) łączymy mikserem. Odstawiamy na 5 -10 minut. Mąka kokosowa pęczniej i wychodzi dość grube ciasto.
Rozgrzewamy na patelni łyżkę (może trochę mniej) oleju kokosowego i na bardzo małym ogniu smażymy placuszki przez 4 minuty z każdej strony.

Jeśli mamy ochotę na szaleństwo i nie zależy nam na utracie kilogramów można podawać z syropem klonowym.



Miłej niedzieli Wam życzę!

czwartek, 27 lutego 2014

Dlaczego tak trudno schudnąć???

Dzisiaj wszyscy piszą o pączkach i ja też napiszę o pączku, czyli o mnie samej. 
W listopadzie wspominałam, że zaczynam się odchudzać, bo osiągnęłam masę krytyczną. 
Najpierw chciałam powrócić do starej diety Dukana, ale zrezygnowałam już po kilku dniach i przeszłam bardziej w kierunku diety, którą ma mój Julek, czyli całkowicie bezmlecznej, bezglutenowej (a raczej bez zbóż) i bez cukru. W tej diecie u Julka i u siebie opierałam się początkowo na zasadach z książki "Kuchnia bez pszenicy" 150 przepisów, które pomogą pozbyć się pszennego brzucha (William Davis), ale ponieważ wiele z tych przepisów zawiera dodatek nabiału, to wkrótce przeszłam całkowicie na dietę paleolityczną. I tak do Bożego Narodzenia udało mi się zrzucić 8 kilo.

I na tym się zatrzymałam, niestety. 
Początkowo jakoś było mi łatwiej unikać pokus, a nawet można powiedzieć, że ich nie odczuwałam, ale od Bożego Narodzenia co i rusz udaje mi się łamać zasady i kilogramy nie spadają. 

I tak w krótkich chwilach refleksji, doszłam do wniosku, że to nie wina diety, tylko mojego braku organizacji.
Bo jak robię zakupy, to nigdy nie wiem co będę gotować na obiad. Bo jak mąż robi zakupy, to nigdy nie wiem co ja będę chciała ugotować. I stąd niejednokrotnie zdarza się, że w domu nie ma nic do jedzenia jak tylko samo zło : CHLEB i MAKARON.  

Zasady diety są proste:
 
1. Żywność powinna być jak najmniej przetworzona, czyli nawet jeśli można jeść dużo mięcha, to nie parówki, pasztety czy nawet sklepowe szynki, które często mają dodatek soi lub skrobi.

2. Należy unikać cukru, nawet w postaci miodu, syropu klonowego czy też syropu z agawy. Jeśli już musimy słodzić to używamy stewii lub ksylitolu.

3. Zakazane są zboża, nie tylko gluten, ale też zboża bezglutenowe. Tak po prawdzie to nic mnie nie obchodzi dlaczego. Ale zaobserwowałam to już dawno u Julka, że zboża bezglutenowe też mu nie służą, a te wszystkie mąki, z których wiele osób próbuje wyczarować zamienniki chleba lub ciasta to czysta chemia po prostu. 

4. Dieta ta wyklucza również nabiał. Z tej grupy pozostają tylko jajka i masło klarowane. 

5. Nie powinno się też jeść olei roślinnych, margaryny i tym podobnych wynalazków.

6. Zakazane są strączkowe w tym soja, tak więc trzeba się nauczyć czytać etykiety, a także produkty skrobiowe, czyli ziemniaki (ja aczkolwiek ziemniaki od czasu do czasu jem i Julkowi też podaję)

Co wolno jeść w takim razie, najlepiej obrazuje piramida żywienia paleo (obrazek pochodzi ze strony Paleo Food) 

Czyli:

1. Mięso, drób, dziczyzna, ryby, owoce morza, jajka.

2. Warzywa i owoce - powinniśmy zadbać o ich różnorodność.

3. Tłuszcze - smalec, masło klarowane, olej kokosowy, oliwa z oliwek do sałatek, a także oleje orzechowe, lniany i sezamowy.

4. Ziarna typu pestki słonecznika, dyni, sezam oraz orzechy i w tym mąka migdałowa i kokosowa, ale w niewielkich ilościach. Można też używać mleko migdałowe lub kokosowe. Trzeba pamiętać, że orzeszki ziemne to nie są prawdziwe orzechy i są zakazane.

5. Przyprawy

6. Dozwolone są także suszone owoce i czekolada gorzka min. 70%, niewielka ilość kawy, herbaty, kakao a nawet alkoholu, tylko trzeba mieć pewność, że jest bezglutenowy (nie znam się na alkoholu i nie wiem jaki to jest bezglutenowy, ale szczerze to niewiele mnie to interesuje)

Oczywiście przy odchudzaniu się trzeba ograniczyć suszone owoce i orzechy.

To nie jest dieta proteinowa, ketonowa. Trzeba dbać o różnorodność i dostarczanie dużej ilości minerałów i witamin. Nasz talerz powinien wyglądać tak:


fruits - owoce,
vegetables - warzywa
protein - białko
water - woda

Lubię tę dietę, bo nie trzeba liczyć kalorii, bo nic mnie nie swędzi - okazuje się, że jestem uczulona na mleko i produkty pokrewne, do tego jeszcze nie mam wzdęć - jeśli sięgnę po chleb to zaraz mam brzuch jak balon. 

Jedyny problem to taki, że ten sposób jedzenia wymaga nowych nawyków kulinarnych. Część już od dawna mam zmienionych - nie używam mąki do robienia sosów, śmietany to zabielania zupy. 
I teraz w marcu mam zamiar popracować nad tą zmianą nawyków i co dziennie przygotowywać chociaż 1 danie z nowego przepisu Paleo, tak żeby po 31 dniach mieć 31 sprawdzonych przepisów, które będą później podstawą mojej kuchni.

Tak więc ogłaszam marzec miesiącem Paleo. 

Nie bójcie się, nie zamienię bloga w blog kulinarny, ale od czasu do czasu pewnie jakiś przepis się pojawi, bym go nie zgubiła w stosie kartek i karteluszek. Trzymajcie kciuki, aby mi się to udało, bo drugiej  takiej niezorganizowanej, chaotycznej osoby jak ja to nie znacie.

Mam nadzieję, że po tym miesiącu będę mogła też pochwalić się utratą kolejnych kilogramów.

A jeśli macie ochotę poczytać więcej o tej diecie po polsku (bo po angielsku to jest tego całe mnóstwo), to znalazłam ostatnio bardzo ciekawe miejsce i ciekawy artykuł o Paleo na blogu Tłuste Życie

sobota, 23 listopada 2013

Tort urodzinowy

Dwa tygodnie temu pisałam, że rozpoczęłam dietę odchudzającą. Miałam zamiar odchudzać się dobrze mi znaną dietą dr. Dukana. Wytrzymałam na tej diecie 4 dni. I nie chodzi o to, że głodna byłam, czy też że chciało mi się słodyczy, chleba czy innych zakazanych produktów. Nie, po prostu mój organizm się zbuntował i 5 dni włączyłam inne produkty oprócz proteinowych. A ponieważ i tak dla dzieci młodszych prowadzę kuchnię bezglutenową i bezmleczną to stwierdziłam, że się do nich przyłączę. 

Gdybym trzymała się diety Dukana lub dla odmiany diety opartej tylko na warzywach to pewnie po dwóch tygodniach schudłabym dużo więcej, a tak jestem szczęśliwa, bo straciłam 4 kilo bez wyrzeczeń jedząc owoce suszone, tort urodzinowy mojej córki (a nawet dwa), zwyczajne obiady (no prawie).

Dzisiaj chciałabym się podzielić z wami przepisem na tort urodzinowy. Nie powiem, pewnym odstępstwem od diety są brzoskwinie z puszki ze słodkiego syropu, ale tak poza tym to do wszystkiego zamiast zwykłego cukru użyłam ksylitolu, czyli sproszkowanego soku brzozowego. A dekoracji (czyli kwiatuszków z cieniutkich wafli i czekoladowych literek) nie jadłam. 

Przepis na tort znalazłam Tutaj.


A tu przepis z moim modyfikacjami

Przepis  na biszkopt:
 * 5 jajek
 * 1/3 szklanki ksylitolu
 * 1 szklanka mąki z migdałów
 * 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia (bezglutenowego)
 * szczypta soli 

Oddzielić żółtka od białek, ubić białka, pod koniec ubijania dodać ksylitol. Następnie stopniowo dodawać żółtka. Przesianą mąkę migdałową połączoną z proszkiem do pieczenia dodawać stopniowo i delikatnie mieszać - łyżką lub mikserem na najniższych obrotach. 

Wlać ciasto do tortownicy z dnem wyłożonym papierem do pieczenia i wstawić do piekarnika nagrzanego do 180 stopni na 35 - 40 minut.
( Ja upiekłam 2 takie biszkopty, by tort był wyższy)

Przepis na krem do tortu:

 * 2 jajka
 * 25 dkg miękkiego masła
 * 1/3 szklanki ksylitolu
 * 25 dkg chałwy 
 * 1 łyżka  ciemnego kakao

Jajka z ksylitolem ubijać na parze na puszystą masę. Przed rozbiciem jajek myję skorupki wodą, a następnie przelewam wrzątkiem kilka razy. Dopiero takie jajka rozbijam i używam do zrobienia kremu. 
Kiedy masa podwoi swoją objętość i będzie wyglądała jak biały krem przestaję ubijać. 
Miękkie masło ucierać z kakao na gładką masę, stopniowo dodawać ubite jajka, a na koniec chałwę. Masę schłodzić w lodówce.

Poncz do nasączenia tortu:

 * szklanka mocnej herbaty
 * łyżeczka ksylitolu
 * sok z połowy cytryn

Każdy biszkopt przekroiłam na 2 placki, nasączyłam ponczem i posmarowałam kremem, na drugim placku oprócz kremu położyłam drobno pokrojone brzoskwinie z puszki.  
Udekorować w dowolny sposób. U mnie boki obsypane są wiórkami kokosowymi.

niedziela, 17 listopada 2013

Niedzielny poranek - Wyzwanie foto Dzień 7

Taki wpis miał pojawić się w piątek, kiedy to hasłem wyzwania był DOM.

Z czym wam kojarzy się słowo DOM?
 Mi najbardziej z zapachem świeżo upieczonego ciasta.

Tak więc w piątek próbowałam upiec ciasto, ale było klapą.
U mnie w domu ciasto pojawia się na stole nie często ze względu na dietę Julka. Czasami tylko próbuję zrobić coś co będzie i bez cukru i bez nabiału i bez glutenu. Nie zawsze wychodzi.
Próbę postanowiłam ponowić w niedzielę i tak o to niedzielny poranek w moim domu był związany z robieniem i jedzeniem ciasta.

Przepis:
* 5 jajek
* 1/3 szklanki ksylitolu (słodzik z soku brzozowego)
* 2/3 szklanki mąki migdałowej
* 1/2 szklanki mielonego siemienia lnianego
* 3 łyżki mąki kokosowej
* 1 łyżeczka sody oczyszczonej
* 1 łyżeczka proszku do pieczenia (bezglutenowego)
* szczypta soli
* 2/3 szklanki oleju
* garść rodzynek
* garść jagód goja
* jabłka (zwykle daję 2 lub 3, dzisiaj tylko jedno)

Wykonanie:
Jajka ubić z ksylitolem na puszystą masę - do białości.
Stopniowo dodajemy mąki oraz  sodę, proszek i sól, cały czas mieszamy dodajemy olej (może być mniej)
Na koniec łyżką mieszamy rodzynki, jagody (można dodać i inne bakalie) oraz jabłka z masą.
Wylewamy do przygotowanej  blaszki/tortownicy - wysmarowanej margaryną i wysypanej mąką kokosową. Pieczemy w piekarniku nagrzanym do 180 stopni przez 45-50 minut.
Zawsze się udaje o ile ubijemy dobrze jajka.

Inne interpretacje tematu u Uli.

poniedziałek, 23 września 2013

Jak najlepiej zacząć tydzień?

Jak najlepiej zacząć tydzień? Szczególnie, gdy za oknem niezbyt ciepło.
Od pysznego latte kokosowo-cynamonowego

50 ml mleka kokosowego z puszki ubić lekko.
W tym czasie zaparzyć kawę. Moja ulubiona to parzona we włoskim czajniczku stawianym na gazie.
Do tego szczypta cynamonu i kilka kropel syropu z agawy.
Oczywiście nie udało mi się zrobić firmowego latte 3 warstwowego, trochę za szybko wlewałam kawę do mleka, ale pianka na wierzchu jest i to najważniejsze. 


Od pewnego czasu skłaniam się ku diecie bez nabiału i bez glutenu, z ograniczeniem cukru. Oczywiście taka dieta jest spowodowana chorobą Julka. A i ja po odstawieniu jogurtów i mleka czuję się dużo lepiej. Tak więc poszukuję różnych ciekawych przepisów by urozmaicić dietę.

W tym tygodniu chciałabym wypróbować:
Raczej jako ciekawostkę, bo jemy jajka. 

3.  Bezglutenowe placki dyniowe - dynia już czeka :-)




A na koniec tygodnia, na pożegnanie najstarszego syna, który wyjeżdża do stolicy na dalsze nauki:


A jutro postaram się wrzucić jakieś wytwory dzianinowe i będę miała do was ogromną prośbę. Ale to jutro!