Nie będę ukrywac, że od poniedziałku jest mi ciężko wyrobic się z umieszczaniem wpisów, ferie się skończyły i trzeba pracowac ;-)
Dzisiaj o wyzwaniach.
Ciągle stawiam sobie jakieś wyzwania - w tym roku chciałabym obłaskawic wrzeciono, aby z uwiecznionego na zdjęciu puchu zwanego czesanką otrzymywac równa nitkę. Za sobą mam sporo metrów niezbyt udanej przędzy, ale się nie zrażam.
Przy okazji pokażę ukończone pierwsze rękawiczki - tzn. pierwsze z własnoręcznie uprzędzonej wełny. Robiłam bez wzoru i na szybko - skończone były w trzy godziny. Są "nierówne" ale to dlatego, że moja wełna raz była gruba, a raz cienka mimo iż była skręcona z dwóch nitek - tak się śmiesznie lub złośliwie złożyło, że w czasie skręcania grube odcinki w jednej pokrywały się z grubymi w drugiej, a cienkie z cienkimi.
O to moje rękawiczki początkującej prząśniczki ;-)
Szukaj na tym blogu
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wrzeciono. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wrzeciono. Pokaż wszystkie posty
środa, 8 lutego 2012
poniedziałek, 30 stycznia 2012
Kręce dalej
Etykiety:
dla dorosłych,
druty,
wrzeciono
Oprócz pokazywanej wełenki w rudym kolorze miałam też troche wełenki w kolorze naturalnym (zupełnie nie pamiętam co to za czesanka był - bo miałam od lata na książce kucharskiej nawiniętą)
Obejrzałam na youtubie filmik jak kręcic z dwóch niteczek jedną i zrobiłam tak jak na filmie.
To co wyszło podoba mi się tak sobie, ale juz zaczęłam dziergac rękawiczki - mam nadzieję, że zdążę skończyc zanim skończą się mrozy ;-)
Proszę jaki potworek wychodzi :-)
Obejrzałam na youtubie filmik jak kręcic z dwóch niteczek jedną i zrobiłam tak jak na filmie.
To co wyszło podoba mi się tak sobie, ale juz zaczęłam dziergac rękawiczki - mam nadzieję, że zdążę skończyc zanim skończą się mrozy ;-)
Proszę jaki potworek wychodzi :-)
sobota, 28 stycznia 2012
Kręcę …
Etykiety:
wrzeciono
Fajne miałyście pomysły. I nie, nie było jej zimno, ani też nie śpiewała sobie, ani brat nie dokuczał, a do wygłaszania kazań mamie wystarczy póki co dwóch najstarszych braci.
Nuta, a ja jestem na siebie wkurzona, że co rusz coś nowego zaczynam – dzisiaj też zaczęłam nowy projekt. Wolałabym umieć robić po 1 rzeczy, ale niestety zbyt często ulegam pokusie sprawdzenia swoich pomysłów i zbyt szybko się nudzę. Problem tylko w tym, że często po przerwie trudno wrócić do projektu, gdyż zapomina się szczegółów.
A dziś o kręceniu.
Powinnam zakazać sobie Internetu, bo co i rusz skręca mnie z zazdrości.
Powodowana właśnie taką zazdrością prawie dwa lata temu kupiłam wrzeciono. I oczywiście trochę czesanki. I już kilka razy próbowałam kręcic i za wiele to mi nie udało się ukręcic. Za każdym razem po kilku godzinach wrzeciono lądowało w szafie na kilka miesięcy.
Ostatnio znowu mi się zachciało spróbowac. Pod wpływem wyzwania na blogu Prząśniczka. W sumie to wstyd pokazywac. Nitka zbyt skręcona, nierówna, ale co tam, może to bardziej mnie zmobilizuje do pracy jak się wystawię na publiczną chłostę?
Na mitenki to chyba za cienkie. Co bym nie robiła, jakbym się nie starała to mi cienki sznurek wychodzi, mocno skręcony, zamiast włóczki średniej grubości.
I jeszcze w tle z wrzecionem.
Oczywiście moja wszystko wiedząca córka (mam na myśli Judytę) widząc mnie używającą wrzeciona stwierdziła głosem znawcy – “Powinnaś sobie kupic kołowrotek.” I dodała - “Wiesz, Natalka (kuzynka) ma kołowrotek, ale jest zepsuty”
Póki co nie zamierzam kupowac kołowrotek – to hobby jest i tak drogie – mam na myśli koszt czesanek i moje kiepskie umiejętności.
Ameise, tak, tak, o to właśnie chodziło. Wygrała Pani uśmiech prezesa :-)
Judytka nie cierpi odkurzacza, zwykle krzyczy na nas, żebyśmy wyłączyli odkurzacz, bo przeszkadza jej hałas. Ale wczoraj mnie zaskoczyła, kiedy brałam się za odkurzanie: “Mamusiu, mamusiu, ja dziś odkurzę. Tylko poczekaj, potrzebuję nauszników”. Jaką miała motywację – po prostu sprzątałyśmy po choince, a rozbieranie choinki wg Judytki jest tak samo pasjonujące jak jej ubieranie. Nuta, a ja jestem na siebie wkurzona, że co rusz coś nowego zaczynam – dzisiaj też zaczęłam nowy projekt. Wolałabym umieć robić po 1 rzeczy, ale niestety zbyt często ulegam pokusie sprawdzenia swoich pomysłów i zbyt szybko się nudzę. Problem tylko w tym, że często po przerwie trudno wrócić do projektu, gdyż zapomina się szczegółów.
A dziś o kręceniu.
Powinnam zakazać sobie Internetu, bo co i rusz skręca mnie z zazdrości.
Powodowana właśnie taką zazdrością prawie dwa lata temu kupiłam wrzeciono. I oczywiście trochę czesanki. I już kilka razy próbowałam kręcic i za wiele to mi nie udało się ukręcic. Za każdym razem po kilku godzinach wrzeciono lądowało w szafie na kilka miesięcy.
Ostatnio znowu mi się zachciało spróbowac. Pod wpływem wyzwania na blogu Prząśniczka. W sumie to wstyd pokazywac. Nitka zbyt skręcona, nierówna, ale co tam, może to bardziej mnie zmobilizuje do pracy jak się wystawię na publiczną chłostę?
Na mitenki to chyba za cienkie. Co bym nie robiła, jakbym się nie starała to mi cienki sznurek wychodzi, mocno skręcony, zamiast włóczki średniej grubości.
I jeszcze w tle z wrzecionem.
Oczywiście moja wszystko wiedząca córka (mam na myśli Judytę) widząc mnie używającą wrzeciona stwierdziła głosem znawcy – “Powinnaś sobie kupic kołowrotek.” I dodała - “Wiesz, Natalka (kuzynka) ma kołowrotek, ale jest zepsuty”
Póki co nie zamierzam kupowac kołowrotek – to hobby jest i tak drogie – mam na myśli koszt czesanek i moje kiepskie umiejętności.


